انواع عصب کشی دندان در کودکان

انواع عصب کشی دندان در کودکان

عصب کشی یا درمان ریشه دندان یکی از روش‌های تخصصی دندانپزشکی است که با هدف حفظ دندان آسیب‌دیده و جلوگیری از انتشار عفونت انجام می‌شود. درون هر دندان، محفظه‌ای به نام پالپ وجود دارد که شامل اعصاب و رگ‌های خونی است. وقتی پوسیدگی درمان نشود، ابتدا مینای دندان و سپس عاج را درگیر کرده و به پالپ می‌رسد. التهاب پالپ در فضای بسته باعث افزایش فشار و درد شدید دندان می‌شود. اگر درمان به موقع انجام نشود، التهاب ممکن است منجر به آبسه دندان، تخریب استخوان اطراف ریشه و حتی از دست رفتن دندان شود. در این شرایط، انواع عصب کشی دندان برای خارج کردن بافت ملتهب و حفظ سلامت دهان ضروری است.

ساختار دندان و کانال‌های ریشه

هر دندان بسته به محل خود در دهان، تعداد کانال‌های متفاوتی دارد.

• دندان‌های جلویی معمولاً تک‌کاناله هستند.

• دندان‌های نیش هم معمولاً یک کانال دارند.

• دندان‌های آسیای بزرگ ممکن است سه یا چهار کانال داشته باشند.

کانال‌های ریشه، مسیرهایی باریک در داخل دندان هستند که به ریشه ختم می‌شوند و از طریق آن‌ها خون و اعصاب وارد دندان می‌گردند. در عصب‌کشی، این کانال‌ها کاملاً تمیز و ضدعفونی می‌شوند تا هیچ باکتری و بافت آلوده‌ای درون آن باقی نماند.

جهت مطالعه درباره  فلورایدتراپی اصفهان کلیک کنید.

مراحل عصب کشی دندان

1. بی‌حسی موضعی:
   پیش از شروع درمان، دندان و بافت‌های اطراف با بی‌حسی (مانند لیدوکائین) بی‌حس می‌شوند تا بیمار در طول درمان احساس درد نداشته باشد.

2. جدا کردن دندان از محیط دهان:
   دندان‌پزشک از وسیله‌ای به نام رابردم استفاده می‌کند که یک پوشش پلاستیکی نازک است و دندان را از بزاق جدا می‌کند. این کار مانع از ورود باکتری‌ها و رطوبت به ناحیه درمان می‌شود.

3. دسترسی به پالپ:
   پس از برداشتن پوسیدگی‌ها، دندان‌پزشک به فضای پالپ می‌رسد. در این مرحله، اگر فقط بخش تاجی پالپ ملتهب باشد، پالپوتومی انجام می‌شود، اما اگر کل پالپ درگیر باشد، نیاز به پالپکتومی (عصب‌کشی کامل) است.

4. تمیز کردن کانال‌ها:
   با ابزارهای مخصوص، بافت‌های ملتهب و باکتری‌ها از کانال خارج می‌شوند. سپس کانال‌ها شستشو داده و ضدعفونی می‌شوند.

5. پر کردن کانال‌ها:
   فضای خالی ریشه با ماده‌ای مخصوص پر می‌شود تا از ورود مجدد باکتری‌ها جلوگیری گردد.

6. بازسازی تاج دندان:
   در نهایت، تاج دندان با مواد ترمیمی یا روکش پوشانده می‌شود تا دندان استحکام خود را بازیابد و از شکستگی محافظت شود.

انواع عصب کشی دندان

درمان‌های مربوط به پالپ دندان بسته به وضعیت عصب به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند:

1. درمان پالپ زنده (Vital Pulp Therapy)

2. درمان پالپ غیرزنده (Non-Vital Pulp Therapy)

بیشتر بخوانید : فیشور سیلانت در کودکان

۱. درمان پالپ زنده (درمان زمانی که عصب هنوز زنده است)

این روش زمانی انجام می‌شود که عصب دندان هنوز قابلیت ترمیم دارد و التهاب به‌صورت محدود است. هدف اصلی، حفظ حیات پالپ و جلوگیری از مرگ آن است. انواع روش‌های درمان پالپ زنده عبارتند از:

الف) درمان محافظتی (Protective Pulp Therapy)

در این روش، اگر پوسیدگی خیلی عمیق نباشد و فقط بخش سطحی پالپ تحریک شده باشد، بعد از تمیز کردن پوسیدگی، روی آن ماده‌ای محافظ (مانند هیدروکسید کلسیم یا MTA) گذاشته می‌شود. این لایه مانع تماس باکتری‌ها با پالپ شده و باعث بازسازی بافت می‌شود.

ب) پوشش غیرمستقیم پالپ (Indirect Pulp Capping)

وقتی پوسیدگی بسیار عمیق است اما هنوز پالپ باز نشده، دندان‌پزشک بخشی از پوسیدگی را باقی می‌گذارد تا به عصب آسیب نرسد و روی آن ماده محافظ می‌گذارد. با گذشت زمان، این ماده باعث بازسازی عاج ثانویه می‌شود و پالپ زنده باقی می‌ماند.

ج) پوشش مستقیم پالپ (Direct Pulp Capping)

در مواردی که پالپ به‌طور سطحی باز شده ولی هنوز سالم است، ماده‌ای بی‌ضرر روی محل بازشده قرار داده می‌شود تا بافت عصبی ترمیم شود. این روش معمولاً در موارد آسیب مکانیکی یا پوسیدگی سطحی کاربرد دارد.